Beste bouw-opdrachtgever

Bouwen is voor niemand een routineklus. Vanuit zijn professionele achtergrond kan iemand wel in mindere of meerdere mate met bouwen te maken hebben. De incidentele bouwheer is echter per definitie een niet-professionele opdrachtgever. En dat mag. Want die is nodig voor de optimale werking van zijn eigen processen. Voor hem geldt: probeer geen professionele bouw-opdrachtgever te worden, huur er een in. Een deskundige die namens de opdrachtgever als gedelegeerd opdrachtgever mag optreden. Omdat hij de bouwsector goed kent.

 

Zo een professionele opdrachtgever is Roges. Onafhankelijk van al die partijen die nodig zijn om te ontwerpen, te bouwen en om de daarvoor benodigde processen te sturen. Uitgerust met een grondige, actuele kennis van de sector, die weet wat er te koop is en daarop een uitgekiende inkoopstrategie heeft afgestemd: High Performance Tendering® (HPT).

 

Roges haalt voor u het beste uit de bouw. Uw projectresultaat: beter, sneller, goedkoper en zonder ‘gedoe’ achteraf. Volledig transparant, alert en met vooruitziende blik. U wordt volledig ontzorgd, maar blijft helemaal in control. Roges beperkt haar eigen inspanning tot een werkbaar minimum: wat niet nodig is hoeft u ook niet te betalen. In haar processturing laat Roges alle betrokken partijen hun eigen verantwoordelijkheid nemen en houdt ze hen er ook aan. Dus: geen omvangrijke begeleiding teneinde ‘al die kikkers in de kruiwagen te houden’. Maar een lean and mean begeleiding gebaseerd op het toedelen van verantwoordelijkheden daar waar ze thuis horen: de opdrachtgever formuleert zijn (functionele) behoefte, de opdrachtnemer bedenkt een technische oplossing en realiseert deze. Krachtig in zijn eenvoud, altijd verrassend in zijn uitwerking: meer voor minder.

 

Alle integrale bouworganisatievormen, van Design&Build (D&B) tot Industrieel Flexibel en Demontabel bouwen (IFD), zijn mogelijk binnen HPT. Een van de laatste voorbeelden is de uitbreiding van het Beatrix College, ontwikkeld en gerealiseerd binnen de bouworganisatievorm D&B. Kijk naar het interview met een van de opdrachtgevers van het Beatrix College en de architect. Nog meer woorden zijn overbodig, de praktijk bewijst.

 

High Performance Tendering®(HPT)

 

Het inrichten en uitvoeren van een inkoopproces voor het verkrijgen van een bouwwerk met de hoogste kwaliteit (o.m. in termen van financierbaarheid, toekomstbestendigheid, duurzaamheid en onderhoud): de hoogste prestatie voor de laagste exploitatielast. Hierbij wordt op basis van een in hoofdzaak functioneel vraagpakket gezocht naar de beste aanbiedersoplossing. Deze oplossing moet geboden worden binnen een door de vrager vooraf bekend gemaakt investeringsplafond (knock-out gunningcriterium). HPT betekent een ommezwaai in de aanbestedingspraktijk: niet langer is de prijs maatgevend voor concurrentie, maar de kwaliteit. HPT doet een appel op het onderscheidend vermogen van aanbieders en is daarmee een aanjager van innovatie.

 

roges.nl

Met mopperen onszelf op een hoger plan brengen?

Laatst nog maar eens vernomen dat wij een land van mopperaars zijn. En dat terwijl wij – mondiaal gezien – alleen maar tevreden mogen zijn. In de lijstjes van levensverwachting, tevredenheid over ons bestaan, arbeidsproductiviteit, sociale voorzieningen, export, financiële betrouwbaarheid, etc. behoren we steevast tot het ‘linkerrijtje’ (om maar eens een voetbalbegrip te gebruiken).

 

Waarom dan dat ‘gesomber’? Ik beschouw mopperen vooral ook als een uiting van een kritische geest. Van een drive om zaken eerst aan de kaak te stellen, om daarna aan te pakken en te verbeteren. En díe interpretatie van mopperen klopt dan veel beter met onze goede rapportcijfers: ‘luctor et emergo’, zoiets. Crisis? Wat nou crisis. De crisis, dat zijn we zelf! Ons financieel-economische bouwwerk hebben we zelf bedacht. Als dat op punten minder functioneert? Doen we het toch gewoon anders.

 

Neen, overheid: mensen voorhouden dat ze iets meer risico moeten nemen en gewoon die nieuwe auto moeten aanschaffen werkt niet. Het is volstrekt ongeloofwaardig als je zelf niet bereid bent het goede voorbeeld te geven. Diezelfde overheid heeft de laatste tijd de mond vol van bezuinigen (lees: lastenverzwaring voor burgers). Er is een houding ontstaan van wachten en als we allemaal blijven wachten en op onze handen blijven zitten, gebeurt er niets. Resultaat? Oplopende werkloosheid en daarmee een neerwaartse spiraal. Want welke werkloze koopt er nu een nieuwe auto?

 

Laten we met elkaar maar eens echt gaan mopperen over al die verhalen van ‘minder van hetzelfde’. Daar schieten we niets mee op. Dat moet de wereld uit. Niet minder van hetzelfde, maar anders. We hebben behoefte aan hervormingen. De nieuwe aanbestedingswet is zo’n hervorming. En ik hoop dat daarover geweldig gemopperd gaat worden. En dan vooral over het feit dat het nieuwe gunningscriterium van de Economisch Meest Voordelige Inschrijving (EMVI) in de nieuwe regelgeving wel verplicht gesteld, maar niet geïnstrumenteerd is. Dat is zo’n beetje hetzelfde als een rijexamen afnemen zonder erbij te vertellen wat verkeersregels zijn.

 

Er zullen dan ook kritische geesten opstaan die in hun gemopper de energie zullen vinden om deze instrumentatie aan te gaan pakken. Juist de afwezigheid van de instrumentatie van EMVI is een mooie kans om nu eens echt verstandig in te gaan kopen. Inkoppen die voorzet, want zo is het verplicht stellen van EMVI ook bedoeld. Al die transities die momenteel in de bouwsector rondwaaien (en we hebben al zoveel wind tegen) zijn evenzovele zinvolle selectie- en/of gunningscriteria: herbestemming (i.p.v. nieuwbouw), exploitatie (i.p.v. investeren), integratie (i.p.v. fragmentatie), gecombineerde expertise in teams (i.p.v. solistische eigen wijsheid) etc. Hoe? Roges nodigt u uit: roges.nl.

 

Geld over houden en bezuinigen: dubbel op?

En weer is er een bezuiniging gevonden, nu door 6,5 miljard euro in de komende jaren te schrappen in de infrastructuur. Er is geen geld. Dat valt toch niet te rijmen met de actuele aanbestedingspraktijk. De laatste tijd zijn er voortdurend berichten over geweldige aanbestedingsresultaten (waarmee de sector zichzelf overigens in de problemen brengt), soms wel tot 20 of 30 procent ten opzichte van het beschikbare budget.

Read more

Gewoon, fatsoenlijk zaken doen

De nieuwe aanbestedingswet is op 8 november jl. gepubliceerd in het staatsblad. Natuurlijk zullen er nog wel wat amenderingen komen maar demissionair minister Verhagen was ten tijde van de publicatie optimistisch over de beoogde inwerkingtreding  van de wet per 1 januari 2013.

De ervaringen van de vraag- en de aanbodzijde in de bouwsector gingen altijd over proportionaliteit (geen onredelijke eisen stellen), over (zeer) hoge tenderkosten en over de beoordelingsarmoede in de verbinding van prijs en kwaliteit. Door de oogharen naar de meest in het oog springende veranderingen kijkend, komt een gevoel boven drijven van: hè, hè, we gaan eindelijk gewoon fatsoenlijk zaken doen:

 

  • We gaan elkaar niet (meer) onnodig op kosten jagen.
  • We gaan -zakelijk correct- een open boek zijn voor elkaar (transparant en objectief).
  • We gaan duidelijke criteria stellen.
  • We gaan de notie van de verbinding tussen prijs en kwaliteit nu echt concreet maken: het gunningscriterium EMVI (Economisch Meest Voordelige Inschrijving) wordt verplicht.
  • We gaan geen verstoppertje spelen en uitleggen waarom ‘de beste’ gewonnen heeft (en dat is niet per definitie degene met de laagste prijs).

 

Gezond verstand breekt door, nu nog projecten waarop we dit verstand aan elkaar kunnen laten zien. Een goede vraag levert een goed antwoord: beter, sneller, goedkoper en zonder ‘gedoe’ achteraf. Dat is het lonkend perspectief van de nieuwe aanbestedingswet.

 

Er mag vertrouwen zijn dat we deze wendingen aan kunnen. Sterker nog, we mogen elkaar gaan inspireren tot meer dadendrang. Er zijn al onheilspellende verhalen genoeg. Verandering betekent beweging en beweging zal nodig zijn om te ontsnappen aan de grondtoon van een zwaarmoedig geworden sector. De timing is goed. We gaan deze bal inkoppen!

 

23 november 2012