Binnen blijven of de bui trotseren?

Niets menselijks is ons vreemd. Als het (economisch) gaat regenen steken we onze paraplu op. Die belemmert weliswaar het zicht op de weg die voor ons ligt, maar we worden tenminste niet nat. Wat is erger: nat worden of ‘plat op je bek gaan’ omdat je niet zag waar je liep?

Een droog pak aantrekken gaat toch sneller dan herstellen van een pijnlijke val? Hulde aan diegene die de transparante paraplu  ontwierp.

 

Veel creativiteit wordt uit nood geboren, een van de pijlers van innovatie. De andere pijler is nut. Vernieuwing moet zijn voordeel hebben, anders beginnen we er niet aan. Welke ‘transparante paraplu’ is er voor de bouwsector? Want hier lijken wegen zelfs onbegaanbaar geworden door economische hoosbuien. Daar helpt een paraplu ook niet meer als je toch op weg wilt blijven gaan.

 

We staan voor fundamentele veranderingen. ‘Minder van hetzelfde’ zal niet baten. We zullen een streep moeten halen door  ‘oude’ gewoonten en procedures of ze tenminste ter discussie durven stellen. Ze bieden ons wel de geborgenheid van het vertrouwde maar drukken ons niet met de neus op de feiten dat juist dat vertrouwde ons niet van zwaar weer af zal helpen. Juist nu is het zaak nieuwe dynamiek te ontdekken en je af te vragen wat er anders kan. Niet ‘minder’ maar ‘slimmer’ is dus het devies.

 

Dus, wat wordt het: doorlopen en een buitje trotseren, een begaanbare weg zoeken en over plassen heen springen of stil in een hoekje gaan zitten wachten tot de bui over is? Een ding is zeker: als we in beweging komen zijn we ook eerder van die bui af. Inderdaad: we zullen onszelf aan onze eigen haren uit het moeras moeten trekken. Onmogelijk, tegen alle natuurwetten in? Hoe zijn we dan in dat moeras terecht gekomen?  Daar is toch geen natuurwet aan te pas gekomen.

 

3 juli 2012